Ipinapakita ang mga post na may etiketa na live to tell. Ipakita ang lahat ng mga post
Ipinapakita ang mga post na may etiketa na live to tell. Ipakita ang lahat ng mga post

Marso 18, 2009

Ten Challenges of a Liberated Woman

The mission of the EnlightenNext women is to pioneer a new stage of human culture through transforming themselves and their relationships. For culture to change, the core dynamics that define who we are and how we relate need to evolve. While women and men have become social equals by law, we are all still deeply conditioned by ancient survival patterns in which women are subordinate and compete with one another for male attention and protection. To create a new ground of human relationship, the EnlightenNext women have been working with their spiritual teacher Andrew Cohen for twelve years to develop a field of liberated, enlightened consciousness between them that transcends the separation of egoic conditioning, individually and collectively. It is a delicate, difficult, and thrilling endeavor. The women at EnlightenNext have identified ten challenges—and the ideals they point to—facing a woman who wants to create an enlightened future.


1. Holding an Evolutionary Perspective
She strives to live in the knowledge that the creative intelligence that gave birth to the universe is not separate from her true self. She knows that all of the ways that she is conditioned—biologically, socially, and psychologically—are not personal to her, but are part and parcel of a universal developmental process.

2. Trusting in Life
Through letting go of her need to control over and over again, she has discovered the empty Ground of Being that lies at the depth of her self. This profound experience of liberation frees her at the deepest level. As a result, she is at ease, manifesting an undefended innocence, dignity, and independence of spirit.

3. Taking Responsibility for Evolution
Knowing that the entire developmental process is One, she endeavors to take full responsibility for evolving her own consciousness, realizing that her development moves the leading edge forward for all womankind.

4. Realizing Unity with Other Women
She relaxes more and more into a unity with other women as she refuses to act out of the nearly universal compulsion for women to separate from and compete with each other. She doesn’t deny that this compulsion, which has been key to women’s survival in the past, operates in her psyche, nor is she afraid or ashamed of it, but she works to keep her focus on evolving women’s relationships through trust, transparency, and a passion to create the future.

5. Being Emotionally Rational
Despite how overwhelming any emotional experience may be, she strives for objectivity and aspires to liberate her power of choice so that she is no longer trapped by fears and desires rooted in her biological and cultural conditioning. She is developing the emotional maturity to not dis-integrate and give in to ancient survival impulses when she finds herself under pressure.

6. Standing Autonomously and Not Wavering
Rather than gauging her responses by what she thinks others want and need, she is cultivating a radical autonomy, grounded in her longing for liberation and her passion for the evolution of consciousness. She increasingly finds manipulative game-playing distasteful, and craves being simple, straight, and clear in her relationships with others.

7. Relinquishing Sexual Power
She is awake to how deeply identified she is with her sexual power and how instinctive it is to use it to get what she wants. Aspiring to drop this fundamental identification, she finds that sexual relationships become more straightforward and less of a priority and marker of personal success. The more she succeeds in this aspiration, the more she discovers a profound intimacy with others that is not related to sexuality at all.

8. Leading by Example
Dropping the many masks of pretense and self-image, she strives for a rare vulnerability and authenticity that is not emotional but comes from being unafraid of the impulses and motivations that drive women. She is discovering a deep confidence that is not edged with hardness but founded in transparency and humility. She is willing to step forward and be a pioneer, and does not abuse the power that comes with leadership.

9. Being Trustworthy
Resisting the temptation to be dishonest or inauthentic under scrutiny, she desires to act with integrity so that her word is her deed. She aspires to be consistently true to a higher purpose no matter what personal challenges she faces.

10. Rejecting Victimhood
She recognizes that she has cocreated history with men and is not a victim of it. She seeks to take full responsibility for her own choices, past and present. Today, she stands side by side with men as an equal cocreator of an enlightened future.

Pebrero 21, 2009

Saan na nga ba?!

Klit, Che, Maxie, Dhin, Mac, Ikai (wala si Zhileen at Shella) The Family Daw?
mga virgin pa dati lahat ng iyan maliban sa 2 hmmm sino kaya yun? hehehe

“At kung saan na napadpad ang ilan,
Sa dating eskwela meron ding naiwan
Meron pa ngang mga ilang nawala na lang
Nakaka-miss ang dating samahan

Saan na nga ba, san na nga ba
Saan na nga ba'ng barkada ngayon?”

Ayan ang kantang naririnig ko habang bumibiyahe ang bus na sinasakyan ko. Bigla tuloy akong nalungkot (emote-emote ba, parang MTV ang dating, with matching nakatanaw sa bintana mode hehe). Naalala ko ang mga barkada at kaibigan ko sa kolehiyo. Ang mga samahang walang tatalo talaga, sa saya, sa lungkot, sa drama, sa actions, meron din horror at sa kalokohan siyempre. Naka-ka miss talaga.

Mass Communication ang course namin (feeling ko nga dapat miscommunication yun he hehe) kaya maraming adventures. Hindi maalis sa college yung may mga kanya-kanyang barkada. Minsan pa binigbigyan pa ng pangalan (ewan ko ba pero kahit corny eh ang saya saya pa din hehe). Meron sa amin may pangalan ang barkada na Alpahpichupapi (ewan ko san planeta nila nakuha yun at ano ibig sabihin), meron din blue ladies (siyempre lahat sila ay puro babae, malamang mahihilig sila sa color blue), yung isa pa hindi ko na matandaan hehe at siyempre kami, ang The family! (corny noh? Bakit pa family naisipan namin, eh kasi siguro pamilya na ang turingan namin sa isat-isa). Madalas sila sa bahay namin, actually ang tawag ko nga sa mga barkada ko ay mga boarders namin, kasi ba naman, dun na sa amin kumakain, natutulog kung minsan tambay sa amin, kulang na lang eh singilin ko na lang ng upa hehe at kumuha ng adaption papers. Ang paborito nila ang spaghetti ng aking ina, at madalas namin lutuin ang sardinas, itlog, instant pansit canton at kung ano ang maisipan. Hindi man kami mahilig gumimik sa labas o mag shopping, masaya na kami na magkakasama-sama sa bahay at kwentuhan, kahit kwentong barbero pinapatos na namin, may magawa lang hehe (pero sa totoo mga wala kaming pera o nag titipid haha).

Ngayon ay halos wala na akong balita sa ilan, maliban lang talaga sa mga barkada ko, malalapit na kaibigan at mga kautotang dila ko hehe. Halos lahat sa kanila ay mga supervisor na sa malalaking call center, may mga kotse at sariling bahay, ang iba ang nahanap ang kapalaran sa ibang bansa, ang ilan ay may mga pamilya na at nakontento na lang sa bahay at ang iba..well..pasaway pa din..hehe.

Si “KUTIS ARTISTA”, na mi-miss ko talaga siya. Hindi sa kutis artista talaga siya kasi yung pangalan nya ay sa commercial at hawig nya si LJ Moreno, oh gets nyo na? hehe. Siya ang pangalawa sa pinakamaganda sa amin (ahem, kasi ako ang una haha, kapal talaga). Marami ding manliligaw. Isa siya mga barkada ko at tinuturing kong kapatid na din. Maituturing kong bestfriend ko din siya. Close kami as in.. hehe. Ewan ko ba pero nung college kami, simple lang ang pangarap nya, ang maging mabuting may bahay at magkaron ng mabuting asawa (oh diba nag aral pa siya?). Pero in fairness, ay natupad yun. Isa na siyang mabuting may bahay, ina at may mabuting asawa. Masaya ako para sa kanya, she looks happy and satisfied with her life (kasi hindi naman ako naniniwala sa contentment hehe), maganda at sexy pa din. Madalas ko siya ma kontak, in-tuck pa rin ang aming communication, thanks sa Friendster at ym hehe. Hindi na nga lang kami madalas magkita in person pero masaya pa din ako at may communication kami.

Si “BOY ABUNDA” isa sa mga taong na miss ko at nagging parte ng buhay ko kahit hindi ko siya barkada at nagging malapit sa puso ko (naks). Tinuring na din kasi siyang pamilya ng tunay kong pamilya (taray diba). Galing kasi siya sa ibang section. Section 1 kasi kami haha (ahem, matatalino ba). Bakit kamo boy abunda? Eh kasi naman, kamukha talaga niya si boy abunda! As in, para silang mag ama. Sa hair, sa kilos, sa gender, este sa pagiging gay. He’s happy to be with. Sa kanya ako natutong mag chat, sa MIRC, sa yahoo at kung sa ano ano pa, itunuro at ipinamulat niya sa akin ang mundo ng chats, maka kilala ng mga foreigners at mga makamundong bagay, in short bad influence siya (hehe joke). Masaya nga ako at nagging parte siya ng buhay naming magkaka ibigan. Marami din kaming natutunan sa kanya, mapa good or bad hehe. Paminsan minsan na lang kami magkabalitaan, kasi ba naman busy siya sa showbiz. He’s working sa isang malaking entertainment company at madalas pa mag out of town at super busy especially pag may mga concert. Hindi nga siya ma-reach ngayon eh pero in fairness hindi pa din niya kami nakakalimutan.

Si “ANG PINAKAMAGANDANG BABAE SA BALAT NG LUPA”, iyan kasi madalas sabihin ng ka-barkada ko. Malapit din siya sa puso ko at nagging parte ng buhay ko. Masayahing tao. Kahit may mga problema at malayo sa pamilya dahil sa kamag anak lang siya nakikituloy noon, eh very positive ang thinking niya lalo na buhay. Nag working student siya sa isang fast food chain. Masipag at maasahan, yan ang kanyang character. Minsan nga tatlo kaming nag enroll sa isang work shop at lahat ng course pinasukan, ang theater at writing. Magaling naman talaga siyang umarte at enjoy siya sa ginagawa nya. Pero ewan ko ba, biglang isang araw na lang, lumayo ang loob niya sa amin (lumayo nga ba? Ewan ko ba, kasi until now clueless pa din bakit hindi na siya ganon ka close sa amin, huhu..tissue nga jan). Nabalitaan ko na lang sa mga dati kong classmate kung saan siya madalas nakikipag kita at nakikipag communicate eh she’s going to be a mom. Minsan binisita ko siya kasama ang iba pa naming classmates, gusto ko nung maiyak kasi matagal na kaming hindi nag kikita, marami kaming mga shared secrets, mga pinag samahan noong college at I still keep the memories. Hindi na ako nag usisa about her personal life kasi gusto ko siya ang magkwento. Na mi-miss ko ang dating moments namin na kwentuhan, sabihan ng problema, pero ngayon wala na. Kahit mag ka-ganon pa man eh masaya na ako at nagkita kami muli. I am still hoping one day, soon, mababalik ang dating samahan, and one day, I will have courage na matanong siya what had happened at magkausap kami heart to heart just like before (tissue pa nga!).

Si “JULES”, yan kasi ang pangalan ng character na ginampanan niya sa theater 101 namin. Isa siya siyang babae pero ang character na ginampanan niya eh lalaki. In fairness magaling siyang umarte at maraming na inlove sa kanya doon. Hindi ko man siya barkada pero isa sa siya sa mga naging malapit kong kaibigan. Mas lalo kaming nag kalapit after college. She shares her personal problem, especially sa love hehe. Kung noon eh parang dedma siya sa mga lalaki at pag ibig, ngayon, sobra siya ma inlove. Pero bilib ako sa kanya kasi isa siyang cow girl, walang arte sa buhay. Madalas nga namin siyang isama sa Luneta (day off ba ni inday, hehe) at ipakilala sa mga ibang friends. Siya din yung tipo ng tao na pag inaya mo at bago sa kanya, go gurl ang drama niya. Nakakatuwa dahil totoo din siyang tao. Madalas din namin siyang isama sa bahay at ka tsismisan na din hehe. Ngayon kahit problemado sa love life at nagging tanga, napamahal na din siya sa akin, kaya nga gusto ko minsan gusto ko untog ulo sa pader para hindi na masaktan sa pag ibig at magising na. Madalas din kami mag kausap at may communication pa din kahit hindi man kami magkita in person dahil sa schedule eh naalala pa din namin ang isat isa.

Si “SANTA”, huwag nyo nang alamin kung bakit siya nagging santa hehe. Hindi din namin siya nagging barkada pero masasabi kong naging friend ko siya. After college siguro mga 5x pa lang kami nag kita, if I am not mistaken. Binigyan nga nya ako ng flowers nung mothers day (wala lang gusto lang nyang gumastos, hehe). Masasabi kong mabait at strong woman ang baklang ito. She is happy to be a mom. Kinasal naman siya with her college bf na classmate din namin. Kaya nga lang hindi maiiwasan ang mga bagay bagay na kung minsan ay kelangan mong mabuhay mag isa kahit wala ang asawa. Well, masalimuot ang buhay nilang mag asawa but who knows in time or in the end eh sila pa ding mag asawa. We sometimes contact each other pero madalas kapag schedule ng pagkikita eh hindi na tutuloy dahil sa hindi mag tagpo ang aming schedule. Nakaka miss din ang kwentuhan at kakulitan sa isat isa.

Si “BULOG”, bakit nga ba bulog? Hehe, kasi parang baboy, yung bulugan? Ewan ko din. Siya ang asawa ni Santa. Dati ko siyang ex at ex ni klitorika (ahem, yes ex, ex-classmate namin). Magaling siya sa klase namin especially sa theater, ang galing umarte. Sabi nga naming sana nag showbiz siya. Madalas naming siyang maka debate ni klitorika when it comes to religion and God (oh diba ang kulit). Member kasi siya ng Dating Daan ni Elly Soriano. Kung tawagin nga niya kami ni Klitorika eh Atheist (hmmm basta ang alam ko ang diyos ay si Alanis Morissette, hehe). Maraming beses na siyang nag attempt na ipaniwala sa amin ang God and the religion, ang pag huhukom, salvation, bible at kung ano ano pa. Well, knowing Klitorika and me, sige good luck na lang diba? Halos araw-araw kami nag uusap tungkol doon pero kahit nag dedebate kami, we’re still friends. Naging magkaibigan pa din kami. Masayahing tao ito at mabait (naks, sobrang miss ko na kasi itong si papa bulog hehe). Natutulungan ko pa siya dati sa pag gawa ng script sa segment nya sa isang TV program sa isang new channel (na wala naman sa TV namin). At ang huling balita ko sa kanya eh for good na siya sa pag spread ng words of god (ewan ko ba kung bakit hindi na lang siya nag pari).

Si “MOFFATS”, pano ba naman siya ang number one fan ng Moffats. Naalala nyo pa ba yung group singer ng mga moffats brothers? Grabeh siya maging fan. At may scrapbook pa siya! Maraming pictures at mga iba pang collections. Naging barkada ko din siya kahit na late kasi galing sila sa ibang section. Naging malapit din siya sa akin. Marami din kaming pinag samahan. Isa rin siya sa mga masasayahing tao na nakilala ko. Siya ang unang nag asawa sa amin, kaya nahinto siya sa pag aaral. Isa na siyang mabuting ina ng 3 chikiting. In fairness, inaanak ko ang panganay nya at until now hindi ko pa din nakikita! May communication pa din naman kami pero yun nga lang mahirap magkita in person kasi full time mother at wife siya. Walang oras. Minsan nga natanong ko siya kung masaya siya, may halong pag sisisi pero andun na iyon eh. Sa totoo lang gusto talaga niyang makapag tapos at makapag trabaho, sayang nga lang. Kung maiibalik nga lang ang panahon..

Si KLITORIKA, naks! Ito ang pinakamatindi sa lahat! Best friend ko din siya at ang may ari ng blog na to. Hindi ko na nga ma reach kasi may libro na siya (hehe na kung hindi ko pa pinilit eh hindi ako bibigyan ng complimentary book nya). Sa hirap at ginhawa magkasama din kami niyan. Sharing secrets, problem pero hindi sa lalaki ha (hehe kasi selfish ako). Kung may award lang for best late nung college, siya ang lagging may award at ang reyna ng mga late! halos uwian na sa tuwing papasok. Kaming dalawa yung nang away ng professor kaya kami nabagsak pareho, yung nga lang yung akin eh naipaglaban ko at in my professor’s face, pina recomputed ko ang grade ko at ako ay pasado, sadyang mag galit lang siya sa amin, pero si Klitorika ay nadali sa madaming late! Parehas din kaming nag crush sa professors namin at dahil parehas kami pasaway, inalam namin kanilang mga telepono at address, kaya gulat na lang ang mga professor namin na sa tapat na kami ng bahay nila haha. Madalas din kaming magkasama tumambay sa luneta, pero siya ay kinarir nya kung saan niya nakilala ang kanyang partner. Parehas din kaming nag enroll sa isang workshop ng writing kung saan nakilala namin si Natasha rose, writer sa isang romance pocket book (diba pang bold star ang dating). Kung saan din nag ka gusto din si klitorika hindi lang sa isa kung hindi sa 2 students dun (sabhin ko ba kung sino? ambilis magkagusto ng babaeng ito!) Nag trabaho din kami sa iisang company dahil parehas kaming adventurous (kita mo nga naman, madami talaga kaming na pagsamahan). At marami pang mga eksena lalong lalo na nung nasa college pa kami. Nakaka miss talaga ang mga samahan pero kahit malayo man kami sa isa’t isa, eh malapit kami sa mga puso namin (ayos!)

Si IKAY, na aking katukayo, Itinuring kong isang tunay na kaibigan hangang ngayon. Masaya din siyang kasama, maganda at palaban. Kahit na medyo masalimuot at madaming hinanakit sa buhya at alam kong isa siyang matatag at matapang. SIya yung tipo ng taong kapag kaibigan at mahal niya at handa niyang ipaglaban. Nakakalungkot nga lang dahil sa isang lalaki eh naituring niya kaming kaaway. Ilang beses namin siyang sinubukang kausapin at ibalik ang lahat sa dati pero nag pakalayo layo siya sa amin. Ang huling balita ko sa kanya eh isa na siyang Manager sa isang restaurant. Pero kahit nasaan man siya, para sa akin, siya pa rin ay isang kaibigan.

Nakakatuwa at nakakalungkot isipin na ang mga nangyari sa akin noong kolehiyo. May mga tuluyan na talagang nawala na kaibigan at hindi ko alam kung nasaan pero masaya dahil ang tunay at maasahang mga kaibigan ay andiyan pa din na handang tumulong ano man ang mangyari. Ang mga kaibigan na hindi nakakalimutang mag paramdam at mag paala na minsan, kami ay nagkasama-sama. .

“Don't be dismayed at good-byes. A farewell is necessary before you can meet again. And meeting again, after moments or lifetimes, is certain for those who are friends.”

Sa ermita, nakatambay sa gilid ng kalsada... hulaan nyo kung bakit? wer trying to have a good time after ng nakakapagod at nakakaburaot na film making chuva leche! Wer broke but wer happy makasama lang ang bawat isa... hmmm miss you all guys asan na kayo?!


Inuman sa sidewalk... uso ba dati yun? He,he,he


Contributed by my bestfriend athena... hmmm in fairness naiyak ako ng makita ko ang mga pics na ito. Miss the good old days... college life...magulo, masaya, nakakaburaot, mapait, masarap.



Pebrero 9, 2009

Biglang Liko

Tibo ba ako? Hindi ko alam, I’m confused oh my gosh! Alam ko girl ako, as in girl na girl at lalaki ang gusto ko period! Pero bakit ganito biglang liko ako? Ang alam ko tuwid na tuwid ang kalyeng tinatahak ko sa buhay as in super straight at never ever akong mapapagawi sa ganitong landas.

Kaya lang ito ngayon, hindi ko alam parang mid-life crisis ba ito at the age of 28? Parang nagbabago ang mga gusto ko sa buhay, hindi ko naman pinipilit parang may sariling damdamin at utak ang puso at libido ko sa tuwing nakikita ko ang isang tibo o lesbian na kakilala ko.

Yez mga kapatid! Lesbian siya, as in kilos lalaki, gupit lalaki gwapo naman tingnan kung naging totoong lalaki lamang siya. Pero, kahit ano pa man type ko siya o crush ko siya whatever! Teka pano ko ba naman nasabing type ko nga ito, baka naman cute lang siya tingnan sa kilos at hitsura niya kaya parang amaze ako sa kanya?

Pero hindi eh, I’m sure never pa akong nagkamali pagdating sa ganito, attracted talaga sa ako sa kanya sexually… siguro dahil wala naman akong balak at hindi pumasok sa isip kong makipagrelasyon sa isang kapwa ko babae bilang isang relasyon talaga. Siguro, kung sa tingin ko eh libog lang ang nararamdaman ko sa kanya na kaagad din namang mapapawi kapag mailabas o maexpress ito.

Ngayon lang ako nakaramdam ng ganito marami naman akong nakikita o nakilalang lesbian din pero wala akong naramdamang kakaiba sa kanila. Sa kanya lang talaga promise! Ang weird, sa tuwing nakikita ko siya eh bigla akong kinakabahan, tapos feeling ko nagbublushed ako, at ang init ng mukha ko at para akong timang na hindi alam ang gagawin kapag kaharap ko siya!Kakaloka diba?! Dahil ganito ang nararamdaman ko noon sa tuwing nakikita ko ang BF ko, o ang mga lalaking naging crush ko din.

Meron pala talagang ganito! Ano ako BISEXUAL? Dahil nga dumarating na rin sa puntong ini-imagine kong kahalikan ko o ka-sex ko ang lesbian friend ko na ito, at sa totoo lang excited ako, at kinikilig ako kapag nasa puntong nagday-dreaming akong magkasama kaming dalawa or gumagawa kami ng mga bagay na masyadong intimate.

Ang weird ng buhay. Imagine, kahit anong pilit kong ituwid ang mga bagay na naayon sa ”normal” hindi talaga eh, mahirap kontrolin ang damdamin kahit na ang utak.

Para bang sinasabing timang tayong lahat na pinipilit na bigyan ng limitasyon at batas ang pakikipagsapalaran natin dito sa mundo bilang “social animals”, bakit hindi nalang tayo mabuhay bilang isang nilalang? Mas madali diba? Mas madaling tangapin at yakapin ang mga bagay na nagtutulak sa ating gawin kong anong dinidikta ng mga puso natin o damdamin, kesa sa mga bagay ng pilit isinisiksik sa atin ng nakalakhan nating lipunan.

Katulad ko, alam kong hindi naman mali at hindi rin naman masama kong magkagusto nga ako sa kapwa ko babae. So what? Eh sa iyun ang naramdaman ko eh. Kaso pwede ko bang sabihin sa nanay ko yun? Sa mga kakilala ko? Sa BF ko? Sa Anak ko? Malamang hindi…

Hindi pa sa ngayon, pero susubukan kong tuklasin ang bagong hamon na ito ng buhay sa akin bilang isang babae. Excited ako, natutuwang natatakot din sa mga bagay na maaring mangyari kapag nagpatuloy ang nararamdaman kong ito. Pero matapang ako, gusto kong harapin ang buhay nang walang takot minsan ko lang naman mararanasan ito kung sakali kaya’t susulitin ko na.

Kung feel ko ang kapwa ko babae, bakit hindi? Hindi naman ibig sabihin nito eh ayoko na ng lalaki. Lalaki pa rin ang gusto ko… at babae na rin siguro? Ewan ko, kasi nga ngayon ko lang naramdaman ito, hindi naman ibig sabihin na kapag crush ko itong lesbian friend ko eh magkakagusto na ako sa lahat ng tibong makakakasalubong ko sa daan, nakikinig at sumusunod lang naman ako sa mga nararamdaman ko bilang tao.

Masaya pala, at minsan nakakalitong magpakatotoo.


"Twenty years from now you will be more disappointed by the things that you didn't do than by the ones you did do. So throw off the bowlines. Sail away from the safe harbor. Catch the trade winds in your sails. Explore. Dream. Discover"